Dwa słowa o komunikacji

Słowa pochodzą od Opiekunów Duchowych z odczytu Kronik Akaszy (13.04.2026)

By skutecznie się komunikować, potrzebny jest nie tylko Nadawca i Odbiorca, ale i odpowiednia intencja z obu(!) stron.
Jak często mówisz, żeby nie słyszeć?
Żeby nie powiedzieć nic innego?
Żeby zostać usłyszanym?
Jak często mówisz swoim językiem i widzisz, że dla odbiorcy to zupełnie obcy dialekt?
Jak często to, co słyszysz, nie jest do ciebie ani nawet o Tobie?
Jak często słowa wypowiadane są automatycznie i bez refleksji?
Warto zadać sobie pytanie: co miałem na myśli? Jaki jest prawdziwy sens moich słów? O czym to jest?
I jeszcze: Czy na pewno mam rację? Czy mam otwartość na rozmowę czy tylko chce coś z siebie wyrzucić lub wypluć?

Introwertyk, odludek, nieprzystosowany społecznie, gbur… jakie jeszcze etykiety funkcjonują w waszym świecie na określenie kogoś, kto nie chce odzywać się bez konkretnego powodu albo w sytuacji, kiedy jest pewien, że nie zostanie usłyszany?
Mówimy wam – nie ma nic złego w nieodpowiadaniu na słowa nie skierowane tak naprawdę do was. Nie ma nic niewłaściwego w ignorowaniu kogoś, kto permanentnie was nie słyszy mimo zdrowych intencji z waszej strony.
Każdy żyje w swojej prawdzie, w swoim wszechświecie poglądów, przekonań, automatyzmów, projekcji i słów. Nie jest waszym obowiązkiem mówienie cudzym językiem, szczególnie, jeśli to oznacza umniejszanie swojej Istoty i ograniczenie poznawcze.
Do skutecznej komunikacji pogrzebny jest nie tylko Nadawca i Odbiorca. Potrzebna jest treść, czyż nie? Między dwiema osobami [czy np. instytucjami] otwartymi na komunikację powstaje przestrzeń – sfera wypowiedzi, wyrażania werbalnego i niewerbalnego, być może zdrowego lub nie – kompromisu.
W komunikacji nie chodzi o używanie ważkich argumentów, by przekonać. Chodzi o otwartość, życzliwość, ciekawość i zatrzymanie, by usłyszeć. Bez tego jedyny efekt, jaki uzyskacie to zdarte gardło, frustracja, zacietrzewienie i gorycz.
Rozwiązanie? Usłysz własny język. Zauważ swoje automatyzmy. Rozpoznawaj intencje i prawdziwy przekaz.
Sprawdzaj – czy odbiorca słucha, czy tylko udaje?
Zweryfikuj, czy mówicie tym samym dialektem. Jak się poczujesz, gdy jego język stanie się i twoim? Co to wniesie do twojego życia? Czy warto?
Przebywaj z ludźmi, z którymi lubisz i rozmawiać, i milczeć. Twórz sferę wymiany myśli w lekkości i głębi.
Słuchaj. Ucz się. Poznawaj. Wzbogacaj.
Jesteśmy pewni, ze dokładnie wiesz, o co nam chodzi.
Pamiętaj też o Prawie Wolnej Woli i szanuj je u swych Odbiorców. Każdy ma prawo wyboru, z kim, o czym i jak treściwie się wypowiada. Każdy ma prawo się wycofać z rozmowy, z relacji, nie odpowiadać na telefony lub odpowiadać monosylabami.
Co cię karmi? O jakie wartości wzbogaca?
Co wybierasz?”